عشق خاموش

من نمیفهمم چرا هیچ کس برنمیدارد بنویسد از مردهــا؟!! از چشمها و شــانهها و دستهایشــاناز آغوششان،از عطر تنشـان،از صدایشــان... پررو میشوند؟!!خب بشوند. مگر خود ما با هر دوستت دارمی تا آسمـان نرفتهایم؟!مگر ما به اتکــاء همین دستهاهمین نگاههاهمین آغوشهـا، در بزنگاههای زندگیسرِپا نماندهایم؟ من بلد نیستم در سـایه، دوست داشته باشممن میخواهم خواستنم گوش فلک را کر کند. من میخواهممَردَمحتی اگر مردِ من هم نبوددلش غنج بزند ازاینکه بداند جایی زنـــی دوستش دارد...

انسان انسان است....زن...مرد....هرکس هرجای دنیا باشد باشد....اما امان که این انسان....یک لحظه یک جا حس کند تنها ترین تنهای دنیاس....آن لحظه فرق نمی کند مردی فرق نمی کند زنی....دلت که بگیرد زمین راهم که در آغوش بگیری کم است...دلت که بگیرد بفهمی که تنها ترین ادم دنیایی....درد تنهای تک تک استخوان های زندگی ات را خورد می کند....وخورد می شوی از بین می روی....در صورتی با چشم های باز به شلوغی دور و ورت خیره شدی...