عشق خاموش

انسان انسان است....زن...مرد....هرکس هرجای دنیا باشد باشد....اما امان که این انسان....یک لحظه یک جا حس کند تنها ترین تنهای دنیاس....آن لحظه فرق نمی کند مردی فرق نمی کند زنی....دلت که بگیرد زمین راهم که در آغوش بگیری کم است...دلت که بگیرد بفهمی که تنها ترین ادم دنیایی....درد تنهای تک تک استخوان های زندگی ات را خورد می کند....وخورد می شوی از بین می روی....در صورتی با چشم های باز به شلوغی دور و ورت خیره شدی...

تعطیل شد اولین فکری بود که به سرم زد بزارم اینجاxa0 اما نه ...... چه خوش است زخم خوردن از دست توxa0 هر شروعی پایانی دارد که باید چشیدطعمش را ... باید مزمزه کرد با لذتxa0 باید انتظار کشید با دقتxa0 قرار هست انتقام پس دهم .xa0 لذت بغل گرم بی منت را . باید نوش جان کرد .xa0 مینوشم و می xa0نوشم و مدهوشم .xa0 همیشه سکوت میکنم زین پس کمافی السابق.xa0 xa0 xa0...

جایی باید باشد غیر از کنج تنهایی مثلا آغوش تو جان میدهد که در آغوشت جان دهم...

سلام بر زندگي كار دلم بود به جاده زدن و دويدن به سوى تو و اعجاز تو بود اين بى خستگى من تو را و تو مرا رؤياى خود ساختيمصداى فاصله نيايد در اين كوچه هادلم باز در پى قاصدكان جاده و آن كوچه هاى بارانى ست و تكرار روزهاى خوب رؤيايىدوست مى دارمت همان كه هستى و دوست بدار مرا همان كه هستم و عشق فصل مشترك ما و خدا رؤياى بى محال ما...